باکس منهاي صفحه - روزنامه قانون - روايت يك مرگ مشكوك
توضیح: دلیل نگارش این متن تنها، نمایش اظهارنظرات متعدد و بعضا متناقضی بود که توسط مسوولان آورده شده.
ستار بهشتي، نامياست كه تا 10 روز پيش، جز معدود خوانندههاي وبلاگش، براي هيچ فردي آشنا نبود. حالا و در شرايطي كه او در جريان بازجوييها، فوت كرده، معماي دليل اين اتفاق، آنچيزي است كه به يك پازل تبديل شده است. پازلي كه تا كنون تكههايي از آن پيدا و سرجايش گذاشته شده اما هنوز مشخص نيست كه در نهايت به يك تصوير واضح، كه همان مقصر است منتهي ميشود يا نه.
2- ستار بهشتي كيست؟
بر اساس اخباري كه منتشر شده، ستار بهشتي 35 سال داشته. کارگري ساکن رباط کريم در اطراف تهران بوده و مدرك تحصيلياش نيز سيكل بوده است. او روز نهم آبان ماه 1391 به اتّهام «اقدام عليه امنيّت ملي از طريق فعاليت در شبکه اجتماعي و فيسبوک» توسط پليس فتا دستگير و در روز 13 اين ماه درگذشت.
3- اظهارات ضد و نقيض
گرچه خبر فوت ستار بهشتي با حدود يك هفته تاخير منتشر شد اما از آن روز تا حالا اظهارات ضد و نقيض بسياري در اين باره صورت گرفته است. اظهاراتي كه شايد پيدا كردن تكههاي مفقود پازل چرايي مرگ ستار بهشتي را در هالهاي از ابهام فرو برد. در ادامه اين اظهارات را به صورت روزانه ميخوانيم.
1- ما كه نديديم، اما شنيديم كه روزگاري در ميانه دهه شصت، در شرايطي كه وضعيت اقتصادي كشور بهتر از اينروزها بود، يكي از بزرگان علمي ايران داشت از كشور خارج ميشد. در فرودگاه جلويش را گرفتند. گفتند كه گردنبند همسرت ارز است كه در حال خروج از ايران است. او رو به مامور كرد و با اشاره به مغزش گفت «ارز من هستم كه دارم از كشور ميروم.» روايت آن روز، حالا دوباره در حال تكرار است. آمار فرار مغزها روز به روز بيشتر ميشود. سياستهاي علمي كشور كه وزارت علوم منشا اصلي آن است باعث شده تا مغزها از كشور خارج شوند. مغزهايي كه در طول چند سال گذشته، كامران دانشجو در مقام وزير علوم، حداقل بخشي از آنها را مورد عتاب قرار داد. اتفاقي كه باعث شد بسياري از دانشجويان رتبههاي برتر توسط دانشگاههاي خارجي جذب شوند و حالا، فكرشان را نه براي كشور كه براي ديگران خرج كنند.
جدایی نادر از سیمین؛ لیلا؛ سعادتآباد؛ بیپولی؛ كمالالملك یا دلشدگان.
هر كدام را كه ببینی، ناخودآگاه حواست میرود به بازی دختری كه روزهای
كودكیاش را در یك خانواده كاملاً سینمایی گذراند. پدرش، یك سر و گردن از
سینمای ایران بالاتر بود و مادرش هم بازیگر سینما بود. این؛ روایت دختری
است كه اینروزها، بر گردن سینمای ایران در عرصه بینالمللی دین دارد. حرف،
درباره لیلا حاتمی است. زنی كه بازیگریاش را در كنار علی حاتمی آغاز كرد
اما هر چه بود، «لیلا» روایتی جدید را در بازیگریاش به وجود آورد. روایتی
كه نشان داد او هم در زندگی و هم در بازیهایش، ورای سنت و مدرنیته است.
خودش است با روحیات خودش.
تعريف اصلاحات
رفتن ناگفتهها توسط احمدینژاد. این ماحصل جلسه هیات رئیسه شورای مرکزی فراکسیون اصولگرایان مجلس با رئیسجمهور است. رئیسجمهوری که حداقل در طول یک ماه گذشته، حرفهایی را زده که در تاریخ سیاسی ایران، کمتر شنیده شده است. حالا چه آنهایی که در نامهاش خطاب به رئیس قوه قضاییه آورده، چه حرفهایی که در معدود سخنرانیهای این مدت گفته است. اما هر چه هست، احمدینژاد چند روز دیگر برای دومین بار در زمان پاستورنشینی به بهارستان میرود تا مقابل وکلای مردم، پاسخگو باشد. پاسخی که شاید شبیه دوره قبلی نباشد و اینبار نمایندهها به شوخیهای احمدینژاد، لبخند نزنند. اینبار حرف افزایش نجومی قیمت ارز است و تمام پیامدهایش. حرفی که شاید ساده نشود از کنارش گذشت.
ذف هاشمی رفسنجانی و سید حسن خمینی. این، تحلیل بسیاری افراد است، بعد از رسانهای شدن طرح جدید انتخابات. طرحی تهیه شده توسط کمیسیون شوراها و امور داخلی مجلس. همان که در کنار تمام بایدها و نبایدهایش کمترین سن نامزدها را 45 سال و بیشترینش را 75 سال میداند. این حرف، هنوز یک طرح است. طرحی که گرچه تلویحاً توسط رئیس مجلس تایید و از آن دفاع شد اما هنوز باید منتظر باشد تا در پارلمان ایران و سپس شورای نگهبان به تصویب برسد. اما هر چه هست، همین گفتهها باعث شده تا از آن روز مخالفان و موافقان، دغدغههای خود را در رسانهها مطرح کنند.
زندگانی ما به زندهمانی تبدیل شده؛ این روایت امروز و دیروز نیست؛ روایت سالها و دردهاست. لابلای همین زندهمانیهاست که نتیجه میگیریم تا بگوییم "هیچیم اگر منتقد نباشیم". اما تا نقد میکنیم، ناخودآگاه كافر میشویم؛ چراکه نمیدانیم بودنمان برای چیست.